Musa Eroğlu (1944-) Türk Halk Müziğinin en güçlü isimlerinden birisidir. Onun bağlamaya olan ilgisi küçük yaşlarda başlamıştır. Ortaokulda aşık edebiyatının önde gelen isimlerinden Karacaoğlan ile ilgili kendisine verilen rolü oynamış ve o rolün etkisinden kurtulamamıştır.

Türkiye’de tanınması Abdürrahim Karakoç’un yazdığı ''Mihriban'' türküsünü seslendirmesiyle başladı. Bugüne kadar yaptığı çalışmalarla Türk Halk Müziğine katkısı büyük olan sanatçıya 1988 yılında Kültür Bakanlığı devlet sanatçısı unvanını vermiştir. Türk Halk Müziğini gençlere sevdirmek için müzik okulunda binlerce öğrenci yetiştiren Eroğlu, ayrıca Geçmişten Geleceğe Musa Eroğlu İle Bir Asır adlı albümünde günümüz sanatçılarıyla ''Mihriban, Halil İbrahim, Dağların Ardında Kuzum, Yürü Bre Yalan Dünya – Yaşamaya Dair, Telli Turnam, Aşk Hikayesi, Beni Derde Salan Gelsin, Var Git Ölüm, Dedem Korkut, Hasret Yarası, Kırtıl Semahı, Cuş Havası ve Yolun Sonu'' gibi türküleri yorumlamıştır.

Eskiden beri severek dinlediğim Musa Eroğlu’nun en sevdiğim türküsü 1996 yılında piyasaya çıkan ‘’Yolun Sonu’’ türküsüdür.

YOLUN SONU

Bana ne yazdan bahardan

Banane borandan kardan

Aşağıdan yukarıdan

Yolun sonu görünüyor

Geçtim dünya üzerinden

Ömür bir nefes derinden

Bak feleğin çemberinden

Yolun sonu görünüyor

Azrailin gelir kendi

Ne ağa der ne efendi

Sayılı günler tükendi

Yolun sonu görünüyor

Bu dünyanın direği yok

Merhameti yüreği yok

Kılavuzun gereği yok

Yolun sonu görünüyor

Azrailin gelir kendi

Ne ağa der ne efendi

Sayılı günler tükendi

Yolun sonu görünüyor

Geçtim dünya üzerinden

Ömür bir nefes derinden

Bak feleğin çemberinden

Yolun sonu görünüyor

Azrailin gelir kendi

Ne ağa der ne efendi

Sayılı günler tükendi

Yolun sonu görünüyor